یاد آن پیر سفر کرده عزیز است هنوز

یاد آن شنبه شب سنگین خرداد و یکشنبه سوزناکش همچنان قلبم را میفشارد.هنوز از نام درس حرفه و فن بدم می آید آخر در آن صبح غم انگیز قرار بود در سال دوم راهنمایی امتحان ثلث  سوم(اصطلاح آنروزهای امتحانات پایانی سال تحصیلی)درس حرفه و فن را بدهم .صبح پدرم عین مرغ پر کنده زود تر از همیشه بیرون رفت و ساعت 6:30 صبح بازگشت .نمیدانم چگونه ولی پی برده بود که امام دیگر نیست.آری روح خدا به خدا پیوسته بود و آخرین امید ما برای شایعه بودن این خبر با لحنی که آقای حیاتی اخبار آنروز رادیو را آغاز کرد به فنا رفت.روح خدا آز میان ما رفت اما یادش و راهش برای من روشنتر از گذشته ادامه داشت.یاد او و یاران و همراهان واقعی او همیشه در دل مشتاقانش زنده است هر چند که ظاهرا” دنیا به کام برخی از دشمنانش است.اما دوستدارانش نخواهند گذاشت که انقلابش به دست نا اهلان بیفتد ان شاءالله….